Boek
Nederlands

Liefde, als dat het is

Marijke Schermer (auteur)

Liefde, als dat het is

Marijke Schermer (auteur)
Een vrouw van 45 jaar kiest na 25 jaar huwelijk voor een eigen leven en laat een man en twee tienerdochters achter.
Onderwerp
Liefde, Gezin
Titel
Liefde, als dat het is
Auteur
Marijke Schermer
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: Uitgeverij Van Oorschot, 2019
203 p.
ISBN
9789028282391 (hardback)

Besprekingen

Lust en onlust

Roman. Marijke Schermer schreef een probate antischeidingsroman: Liefde, als dat het is.

Wat kan Marijke Schermer goed schrijven! In haar derde roman Liefde, als dat het is laat ze zien wat liefde al dan niet vermag. De roman draait om een uit elkaar vallend gezin. Vader David probeert te redden wat hij kan, zijn vrouw Terri ervaart na vijfentwintig 'gelukkige jaren' haar huwelijk en gezinsleven als een gevangenis. Ze heeft een buitenechtelijke verhouding met Lucas. Hun dochters voelen de vaste grond onder hun voeten in razend tempo wegzakken.

Liefde, als dat het is heeft het in zich om eenzelfde succes te worden als Het diner van Herman Koch. Het heeft vaart, is stilistisch ondergeschikt aan het verhaal en zit buitengewoon knap in elkaar, zoals te zien in het hoofdstukje 'Afgrond' waarin alle hoofdpersonages synchroon in kaart worden gebracht: wie denkt aan wie? Het zou zo een succesvolle tv-serie kunnen worden. Tegelijk ontbreekt de diepgang die er een werkelijk overtuigende roman van had kunnen maken, zoals Schermers tweede boek Noodweer, waarin een traumatis…Lees verder

Zijn we dan zo conformistisch?

Het is moeilijk schrijven over de liefde, maar Marijke Schermer brengt het er uitstekend van af. Haar derde roman is fris, mild ironisch en nergens moraliserend.

'Alle gelukkige gezinnen lijken op elkaar, elk ongelukkig gezin is ongelukkig op zijn eigen wijze.' Het is waarschijnlijk de beroemdste openingszin uit de wereldliteratuur, die van Tolstojs Anna Karenina. Maar klopt-ie ook? Schrijver Marijke Schermer (1975) vraagt het zich af. Bestaat er een geheim ingrediënt voor gezinsgeluk? Lijken niet ook alle ongelukkige gezinnen op elkaar? Is die iconische zin niet gewoon een slordig aforisme?

Schermer zoekt het antwoord op die vragen in haar derde roman, Liefde, als dat het is, waarin ze een doodnormaal en schijnbaar gelukkig gezin bestudeert; dat van David en Terri, die 25 jaar getrouwd zijn en twee dochters hebben. Hun gezinsleven voltrekt zich harmonieus maar voorspelbaar, totdat Terri besluit te vertrekken. Ze mist zichzelf 'als individu'; ze wil niet langer opgeslokt worden door haar huwelijk en het moederschap.

David - nogal dodelijk gekwalificeerd als 'een aardige man' - probeert het uit alle macht te begrijpen en g…Lees verder

David (49) wordt na 25 'gelukkige jaren' met zijn vrouw Terri (45) en zijn dochters Krista (15) en Ally (12) door haar verlaten. Terri voelt zich ingeklemd in het gezin en is haar persoonlijkheid kwijt. Zij vindt David saai en zonder idealen. Zij vindt troost bij Lucas. Vitaal, knap, ongebonden, een vrije geest en ruige seks. David heeft de zorg voor zijn dochters die in de pubertijd zijn. Nadat Krista per ongeluk op het mobieltje van Terri de seks getinte berichten leest, noemt ze haar moeder een hoer en haar vader een sukkel. Ally probeert zoveel mogelijk de vrede te bewaren. Via een datingsite komt David bij Sev terecht. Zij wil geen relatie maar een minnaar. Dit duurt een aantal maanden, dan stopt Sev ermee. Terri vraagt zich regelmatig af of ze er goed aan gedaan heeft haar gezin in de steek te laten, maar vindt de keuze voor een eigen leven toch boven alles gaan. Op een directe, niets verbloemende, indringende wijze wordt de (on)mogelijkheid van een 'gelukkig' huwelijk in direct…Lees verder

Allemaal even (on) gelukkig

Marijke Schermer kijkt in haar derde roman of er (of het) liefde is - of toch niet.

'Ik hou van je." Ergens halverwege de nieuwe roman van Marijke Schermer staat ineens dat zinnetje. Je schrikt er bijna van. Het is nogal wat, om zo'n cliché in een literaire roman te zetten, ook al draagt het boek de titel 'Liefde als dat het is'. Je moet er iets mee doen, met zo'n zinnetje. En dat doet Schermer. Een ontrouwe echtgenote zegt het tegen haar man, ze ziet het als een bezwering van onheil, en noemt het tevens 'de meest liefdeloze zin die er bestaat'. Haar man antwoordt met hetzelfde zinnetje, 'ik hou van je', voor hem betekent het iets totaal anders. Schermer excelleert op iedere pagina met zulke doodgewone zinnen die ze steeds lading geeft. Na iedere rake zin legde ik het boek even neer. Want ja, dit boek gaat over de liefde - als dat het is, natuurlijk - en wie is daar niet het slachtoffer van?

Over haar vorige romans 'Mensen in de zon' en 'Noodweer' waren de kritieken zo unaniem lovend dat Marijke Schermer in één klap tot de interessantst…Lees verder